Bezoek!!!

Afgelopen weekend zijn mijn ouders langs gekomen voor een lang weekend Siena!! Donderdag avond hebben we ze opgehaald van het treinstation hier in Siena. Zowaar was hun trein gewoon optijd en kwamen ze perfect op schema aan. Dat was ongeveer ook meteen de enige keer dat het openbaar vervoer optijd reed dat weekend. Gelukkig maar, anders zouden we ontwennings verschijnselen krijgen :)
Vrijdag moesten Jeroen en ik gewoon werken, dus we hebben mijn ouders alleen op ontdekkingstocht door Siena gestuurd. Geloof wel dat ze een hoop mooie dingen gezien hebben. Ze zijn er een jaar of 8 geleden ook al eens geweest, maar ze herkenden niets meer terug. Alleen Piaza del Campo (ook wel Palio genoemt volgens mijn ouders ;) ) kwam ze nog bekend voor. 's Middags rond een uur of 5 hadden we met zijn allen in de botanische tuin afgesproken om daar wat te relaxen en vervolgens een ijsje te eten in de stad. Dat is voor Jeroen en mij onderhand een vast ritueel aan het worden en het is voor mij nog eens super handig ook aangezien mijn lab midden in de botanische tuin staat. 's Avonds zijn we echt super lekker uit eten geweest bij een niet al te touristisch restaurantje. Die Italianen kunnen echt zo lekker koken. Dat moeten we zeker nog een keer gaan proberen.
Zaterdag hebben we de bus genomen naar San Gimignano. Natuurlijk daar weer zo'n overheerlijk ijsje gegeten, verder een beetje rond gebanjerd en van het uitzicht genoten. 's Avonds hebben Jeroen en ik bij Jeroen thuis geprobeerd de kookkunsten van de Italianen te evenaren. Of het een beetje in de richting kwam moet je aan mijn ouders vragen.
Zondag dachten we heel slim te zijn door af te spreken dat we elkaar wel zouden SMSen als we in de stad zouden zijn. Was ook heel slim bedacht alleen de praktijk pakte iets anders uit. Terwijl ik het SMSje bijna af had, viel mijn telefoon uit. Baterij op. Ach geen probleem dacht Jeroen, dan SMS ik wel. Tja alleen laat nou het nummer van mijn vaders mobiel op zijn nederlandse SIM kaart opgeslagen te staan en niet op zijn Italiaanse. Eerst alle bekende plaatsen in de stad afgelopen om te kijken of ze daar misschien waren. Geen succes, zeker niet als je bedenkt dat je nu zo onderhand over de touristen struikelt in het weekend hier. Uiteindelijk maar mijn zusje in Nederland gebeld om mijn vaders nummer te vragen. Na 1,5 hadden we ze eindelijk gevinden. Dus ik blijf bij mijn standpunt: mobiele telefoons zijn ondingen. Tegen de avond gingen mijn ouders helaas alweer richting Pisa om daar maandag morgen hun vlucht te kunnen halen. Dus een kort maar wel heel leuk bezoek.

Groetjes,
Lianne

buon appetito!

Zo, vandaag ook weer even reisleider spelen, maar deze keer niet door een idyllisch plaatsje of groteske kathedraal, maar door de alledaagse 'supermercato' de COOP. De COOP is een van de grootste supermarkten in Italie, daarnaast heb je ook nog de Sma, en ook de Pennymarket die zo ongeveer overeenkomt met de Aldi en de Lidl, die ook redelijk groot zijn. Maar de COOP waar wij naar toegaan is echt flink groot. Geweldig leuke groenten die je niet 123 in overvloed in de nederlandse supermarkten vindt maar hier wel, zoals 'Finocchi' (venkel), 'Carciofe' (artisjokken), 'Zucchini' (courgette) al dan niet 'con fiore' (met de bloem er nog aan), cimi di rapi, allemaal groenten waarmee je echt lekker kunt koken:

• Gestoomde carciofe gevuld met prezzemolo (peterselie) en aglio (knoflook)
• Gekookte carciofe met vinaigraitte van olio, balsamico, mosterd en kruiden
• Risotto met rucola en cimi di rapi
• Gegrilde finocchi gevuld met Gorgonzola en het 'verde' van de finocchi, met een saus van mosterd, balsamico en mascarpone

En dan nog een goede fles huiswijn van 1,5 liter erbij, en klaar zijn we! Wat nog steeds best wel mallotig is, is dat je alle, ja ALLE groenten en fruit in de supermarkt op moet pakken met plastic handschoentjes die overal voor je klaarliggen. Dus... Er is een tijdje terug ook een wet aangenomen dat je op de markt geen enkele groenten of fruit aan mag raken. Dat gebeurt alleen door het marktmannetje of vrouwtje, en niemand anders! Rare jongens, die Romeinen. Goed, dat is de groentenafdeling. De vleesafdeling, een ware marteling voor de vegetarier. Prachtige stukken vlees, elke soort die je maar kunt bedenken. Een eigen slagerij waar ze al om zich heen hakkend elk stuk voor je klaar kunnen maken. Toen we daar voor het eerst waren was er een vrouw die om ribbetjes vroeg (natuurlijk wel zo'n 3 kilo, want aan kleine hoeveelheden vlees wordt niet gedaan). Goed, de ribbetjes waren op, dan halen we toch een vers uitgebeend biggetje uit de koeling en maken we die toch klaar :D. Het hakken was echt door de hele winkel te horen. En een hoeveelheden die die italianen bestellen! 3 kilo ribbetjes, 2 kilo gehakt, nog een kilotje van dit, 2 kilotjes van dat. Daar verbleekte onze 2 ons biefstuk wel even bij :) (wat uiteindelijk toch gewoon 3 ons werd, aangezien hij het toch echt niet kleiner kon snijden). Afgelopen week was ook de ham in de aanbieding. Nee, niet de voorverpakte en gesneden ham, maar 5 kilo bovenbeen van een rundmet het bot erbij. En dan hebben we natuurlijk ook nog het gevogelte. Ik heb in Nederland alleen rond feestdagen zoveel hele kippen bij elkaar gezien. Alleen in Italie zit er aan je kip ook nog gewoon de poten en de kop aan vast. Geen twijfel mogelijk dat het een kip is. Passerend langs de kaasafdeling (waar we geen geitenkaas hebben kunnen vinden trouwens, maar ontzettend veel andere lekkere kazen), schampen we langs de drankafdeling. Van 16 jaar oude lagavulin, tot 1-euro flessen wijn, tot 25-euro flessen wijn, tot 95% alcohol: Ik heb zelf nog nooit eerder drank in de winkel gezien met op het etiket een "pas op! ontvlambaar!" waarschuwingsteken. Maar goed, wat de wijnen betreft: mijdt de pakken wijn, ook in Italie kunnen ze flink tegenvallen! De 1,5 liter flessen huiswijnen bevallen daarentegen erg goed. Verder afslaan naar de voorverpakte kaas/vleeswaren/yoghurtjes/boter/en dergelijke-afdeling, als je begrijpt wat ik bedoel. Niet heel veel bijzonders, naast de hele lekkere vleeswaren (heel erg lekkere Asterix en Obelix everzwijnen-salami), en ontelbare hoeveelheden verse pasta, ricotta, mozzarella, mascarpone en nog meer van al dat soort vervelends. Ok, wat hebben we nog meer? De kruiden, een ramp! Tenminste, als je net als ons van een lekkere indiase stoofpot houdt. Geen enkel snufje gemalen kardemom, koriander, komijn of wat dan maar ook te vinden. Dat is wel een ontzettend groot minpunt hier in Italie. Zoveel ontzettend lekkere soorten vlees, maar onmogelijk om er een lekkere indiase stoofpot mee te maken. Maar goed, we slobberen nog eens aan onze carciofe, lopen langs twee gangen volgestouwd met pakken pasta en proberen het te vergeten. Verder nog typische Italiaanse producten? Certo! Rond pasen ligt de hele supermarkt vol met chocolade-eieren. En dan bedoel ik niet die lekkere kleine chocolade-eitjes die ze in Nederland hebben, neej, die hebben ze ook wel, maar ik bedoel deze:Die zijn ontzettend populair. Varierend van 3,50 in de aanbieding tot 35 euro voor de superdeluxe-uitvoering, en allemaal met een surprise! Yeehoo! Wat een spanning, wat zal er toch inzitten. Met sommige uitvoeringen vallen ook auto's, scooters, reizen, tv's en nog een hele hoop meer te winnen. En ook de panne tonne-achtige taarten worden vollop gegeten rond Pasen. Wij hebben onszelf ook getrakteerd op een Colomba Classica. Ze hebben ook nog een anders soort paasbrood wat ook heel erg lekker ruikt met anijszaad erin. Mhmm, dat gaan we ook maar eens een keer testen. Gewoon brood doen ze trouwens ook aan hier in Italie, ja hehe, natuurlijk, en ik heb zelfs mijn begeleiders al een betrapt op een oerhollandse twee-sneden-en-een-plak-worst-boterham! Nouja zeg! Maar over het algemeen is het brood hier in Toscane ongezouten, aangezien ze het toch vaak bij een maaltijd eten en die van zichzelf flink gekruid zijn en veel smaak hebben. Wij zijn er zo goed als overheen gestapt, en eten nu alleen nog maar cornflakes of toast in de ochtend, en salade of restjes van gisteravond tijdens de middag. Dat bevalt stukken beter! Ok, verder met de supermarkt. Ze hebben hier ook heeeel veeel verschillende soorten cornetto's. Geen ijsjes, maar croissantjes. Daar smaken ze niet naar hoor, welnee, ben je gek, die rare Franse dingen eten we niet. We maken het gewoon lekker zoet en laten het smaken als Panne Tonne, stoppen er chocolade in of jam, dat is een stuk lekkerder. Dan nog zoiets, chocolade. Italianen zijn gek op zoet, met name in de vorm van Nutella. Gewoon de doodgewone nutella die je in elke Nederlandse supermarkt kunt krijgen, maar Italianen smeren echt overal op! En als je dat doet, dan is het inderdaad wel handig dat je potten van een kilo-potten nutella in de supermarkt kunt halen... Wat nog meer? Oh ja, de diepvries. Heel veel in de diepvries. Heel veel gemengde groenten, gemengde paddenstoelen, niet-gemengde paddenstoelen, pizza's, calzone's, inktvissen, asperges, ontzettend veel in ieder geval. En daarmee zijn we de supermarkt rond. Er is laatst nog wel een extra stuk ingericht waar allemaal keukenapparatuur, boeken, etc liggen, maar dat smaakt niet goed bij je pasta, dus dat laat ik achterwege. Tot zover het culinaire overzicht in Siena.

Ohja werken doen we ook nog

Behalve dat we allemaal leuke plaatsen bezoeken, ijsjes eten en andere leuke dingen doen is het ook nog de bedoeling dat we door de weeks onderzoek doen. Onderzoek aan wat? Ok laat ik proberen een simpele uitleg te geven van wat ik hier doe. De celwand van een plantencel bestaad uit een soort van kabels van cellulose in een substantie. Eigenlijk net als gewapend beton. Aan de binnenkant tegen de celwand aan zit een membraan. Cellulose wordt gemaakt door cellulose synthase, een kleine roset vormige structuur die in de membaan tegen de celwand aan zit. Er wordt gedacht, en daar is ook al best veel bewijs voor, dat die rosetten in een patroon in de membraan liggen. Verder denkt men ook dat het afbreken van sucrose de energie levert voor het maken van cellulose en dus dat het enzym dat sucrose afbreekt dicht bij die roset in de buurt ligt. Dat ga ik dus alle 2 bekijken door die rosetten en enzym dat sucrose afbreekt te labelen met een heeeeeel miniem goudbolletje en dat te bekijken onder een electronen microscoop.
Goed dat is dus even kort door de bocht wat ik hier probeer te doen. Probeer idd want het zit nog niet heel erg mee. Ten eerste duurde het heel erg lang voor het antilichaam tegen cellulosesynthase er was. Dat is er nu eindelijk, maar nu moet het nog getest worden of het nog werkt na zo lang onderweg te zijn geweest. Dan zou je zeggen dan doe je toch een westernblot, dat hoeft geen weken te duren. Dat dacht ik ook. Alleen laat ik het nou om de een of andere reden, vraag me niet welke, niet zelf mogen doen en Giampiero (mijn begeleider) weinig tijd hebben. Dan duurt het opeens wel weken. Ook mag ik bijvoorbeeld ook niet alleen achter de electronen microscoop, ook al heb ik dat in nederland al heel vaak gedaan. Ze zijn bang dat hij kapot gaat als ik er achter zit, dus ik mag er alleen achter als Claudia, de annaliste, er ook bij is. Alleen werkt die maar partime. Studenten mogen over het algemeen hier maar heel weinig zelf tenzij ze het uit ten treuren met hun begeleider samen hebben gedaan. Zo zijn er nog veel meer van dat soort mallotige dingen, die het onderzoek niet altijd even efficient doen verlopen.
Maar ondanks dat gaat het toch heel langzaam de goede kant op. Ik hoop dus alleen dat ik optijd af krijg.

En Jeroen, wat doe jij daar dan zoal? Nou, ik werk bij het Immunologie-departement van professor Tatiana Baldari, waar 'ik werk aan' een van de drie Shc eiwitten (Shc, spreek uit als: sssssssshhhhhhhhhhjjjjjjjjjjjjjjik), en de mijne is p66Shc, of afgekort p66. Tof eiwitje hoor, ze hebben in '99 muizen gemaakt die dit eiwit niet aan kunnen maken. En wat zien ze dan? De muizen zijn veel resistenter voor apoptose (gereguleerde celdood, een proces dat optreedt wanneer een cel zich niet echt meer happy voelt, en zelf de stekker eruit trekt) en ze leven ook nog eens 30% langer dan gewone muizen! Nou ja, das leuk! Maar dat kan natuurlijk niet zomaar, en dus krijgen deze muizen ook een hoop nare ziektes er op toe. Ze hebben ook gevonden dat deze muizen veel minder zogenaamde Reactive Oxygen Species (kortweg ROS) maakt, en dat p66Shc deze ROS kan produceren in een cel. ROS kunnen allerlei narige dingen met een cel, en dat is precies waarom 'men' zegt dat het gezond is om anti-oxidanten binnen te krijgen omdat ze ROS onschadelijk kunnen maken. Hier in het lab hebben ze gevonden dat p66 de migratie van T-cellen (bepaalde cellen van het immuun-systeem), en dat het apoptose op twee verschillende manieren kan veroorzaken in deze cellen. Maar hoe die twee processen precies van elkaar gescheiden zijn, dat weten ze nog niet precies, en dat probeer ik een beetje uit te vogelen. Nog niet zo makkelijk, omdat m'n p66 zelf ook weer in twee verschillende vormen in de cel voorkomt: los in het cytoplasma en vastgeankerd in het membraan van mitochondrieen (structuren binnen de cel die de energie leveren aan de cel). Met verschillende mutanten van p66 en door allerhande stofjes aan m'n cellen toe te voegen die vanalles blokkeren of stimuleren probeer ik er dan achter te komen via welke twee wegen p66 apoptose in T cellen kan induceren. Dat is zo'n beetje wat ik probeer te doen. Vragen? Geen vingers, geen vragen. Ok!

Weer een update :)

Het is al weer even geleden sinds onze laatste update. Dus het wordt weer tijd voor een nieuwe.

Afgelopen weekend hebben we San Gimignano bezocht. Dat wilde we eigenlijk het weekend er voor doen, maar toen regende het de hele tijd. Tja ook hier regent het af en toe :S In plaats van San Gimignano bezoeken hebben we dat weekend niet zo heel veel uitgevoerd. Beetje door Siena gebanjerd, lekker gekookt en vooral veel gerelaxed.

Gelukkig is sinds vorige week echt de lente aangebroken hier en is het regelmatig zo'n 20 graden. Heel vervelend :) Afgelopen weekend was het dus prima weer om nu eindelijk wel San Gimignano te gaan bekijken. Dus zijn we met een aantal andere Erasmus studenten en ander soortig studerend volk naar San Gimignano gegaan. Op de volgende foto zie je een aantal van hun: Kate, Anne Maria en (en jeroen voor de oplettende kijker)

San Gimignano wordt het New York van Toscane genoemt. Niet omdat het zo nieuw is maar vanwege de enorme hoeveelheid torens die wel wat weg hebben van wolkenkrabbers als je de stad van een afstand bekijkt. Laten we hier nou net geen foto van hebben gemaakt :S In de middeleeuwen was het daar een statussymbool als je je eigen toren bezat. Hoe hoger de toren hoe belangrijker de eigenaar. Daalde die persoon in aanzien, nou dan haalden ze gewoon een stukje van de toren af.

San Gimignano is eigenlijk maar een klein schattig middeleeuws plaatsje, maar omdat het midden op een hele hoge heuvel ligt heb je echt op bijna iedere hoek van de straat grandioos uitzicht. Laten ze nou ook nog eens het lekkerste ijs hebben. Uitzicht en ijs gaan echt perfect samen. Dat ijs is echt goddelijk. Mocht je daar ooit een keer komen (wat zeker een aanrader is) probeer vooral de zabaglione, ginger chocolate of the dark chocolate. Onweerstaanbaar lekker. De foto's die we van San Gimignano hebben gemaakt zijn dus hoofdzakelijk foto's van het uitzicht.

Uitzicht met huizen:Uitzicht met een ongemakkelijk voelende Jeroen er op:Uitzicht met restanten van de burgt:Uitzicht met bomen en huizen:Uitzicht vanuit een poortje met een dromerige Lianne en een chinees met een fototoestel:En ook nog gewoon uitzicht:Kortom veel uitzicht dus. San Gimignano is echt een aanrader om eens heen te gaan op een mooie dag. Al is het alleen maar om het ijs te proeven.