Isola del Giglio

We hadden al weken de tent hier liggen, dus we dachten laten we dat ding eens gebruiken en er eens een weekendje op uit trekken. Vrijdag morgen weg, zondag middag weer terug. Waar naar toe? Isola del Giglio!! Volgens de Prof van mijn lab is dat eiland mooier als Elba en moesten we dat toch echt een keertje gaan bekijken. Nou dat doen we dan maar he. Enne hij had gelijk hoor!! Het is er echt schitterend.
Stel jezelf eens voor, je zit 's avonds lekker voor de tent te genieten van een wijntje met dit uitzicht:

De volgende morgen, als het nog niet zo bloedverziekend heet is, ga je een van de vele wandelroutes lopen. Het hele eiland is namelijk 1 grote berg, dus je kan er prima leuk wandelen. Je komt echt geen mens tegen, want de touristen die er zijn, voornamelijk duitsers en italianen, liggen nog in hun bed te meuren of liggen al op het strand pogingen te doen neger te worden. Wat je wel tegen komt zijn beestjes......Sallemandertjes bijvoorbeeld, waar Jeroen helemaal verzot op is :) Maar ook heleboel mooie vlinders. Die zijn verdomd lastig op de foto te zetten trouwens. Ludo ik snap niet hoe je het doet.Onderweg krijg je natuurlijk honger, dus dan zoek je een van de vele plekjes met uitzicht op en eet je je meegebrachte brood en fruit.Ondertussen is het toch wel erg warm geworden en begin je lichtelijk te snakken naar een duik in al dat mooie blauwe water om je heen. Laten er in dat heldere blauwe water nou ook nog eens heel veel visjes zwemmen. Dus neem je je snorkel en ga je op je gemak eens alle visjes van dicht bij bekijken.Van al dat zwemmen krijg je best trek. Gelukkig verkopen ze ook hier hele lekkere ijsjes. Het is nog steeds Italie immers. Daarna ga je eens opzoek naar een supermarkt. Helaas daar doen ze niet aan en je bent verplicht je boodschappen te halen bij een alimentari waar je veels te veel voor je boodschappen betaald. Je zal er maar wonen dan ben je spontaan arm. De volgende morgen weet je al voor je wakker bent dat je op een eiland bent. Het stormt. Zo hard zelfs dat je de tentstokken tegen moet houden om te voorkomen dat ze naar binnen komen zetten. Rond 8 uur gaat het eindelijk ietsjes minder hard waaien en kun je eindelijk een bezoekje brengen aan de kantine van de camping voor een heerlijke cappuccino en een cornetto. Helaas moet je daarna toch echt je tent in gaan pakken, want je moet weer naar huis. Op weg naar de haven maak je nog even een tussenstop bij een schattig dorpje boven op de bult. Waar het dus nog wel steeds stormt.
Eenmaal aangekomen in Porto, de haven (echt waar), vermaak je je nog wat met een boek lezen op het strand en pogingen tot snorkelen en neem je daarna de boot naar het vaste land.

En krijg je een beetje een idee? Wil je ook?

Kortom het was een heel onaangenaam weekend, hebben ons stierlijk verveeld en hadden ook echt niet langer willen blijven ;)

Groetjes, Lianne

Venezia!!!!

Inmiddels alweer lang geleden, maar het weekend van 19 mei zijn we met zijn tweeen naar Venezia gegaan! Erg mooi! Vrijdag zijn we op tijd vertrokken, de trein van ongeveer 9 uur in de ochtend. Natuurlijk was er weer een busstaking in Toscane waardoor we een flink stuk moesten lopen. Maar dat hield ons niet tegen! De treinreis naar venezia vanaf siena is best wel lang, 5 uur namelijk… Op de heenreis waren er genoeg Amerikanen waar we ons aan konden ergeren: “hoezo kun je niet met een buskaart de trein in? Als zij ons een buskaart verkopen en de bussen rijden niet, kunnen we daar toch ook mooi mee in de trein?” Tuurlijk mevrouw, u heeft helemaal gelijk wat stom van ons… Anyway, de treinreis werd nog eens flink verlengd toen we een vertraging van 75 minuten (!) te horen kregen. En jullie maar zeuren daarzo in Nederland over de NS. Wij krijgen ineens pats boem 75 minuten rond de oren, niet eens langzaam oplopend in stapjes van 10 of 15 minuten. Maar het weer is mooi, we hebben een extra dag vrij, dus genieten doen we toch wel.
Onze kamer in het hotel was erg ruim, 5-persoonskamer ruim zeg maar. Maar aangezien niemand met zijn 5en komt, konden wij mooi deze ruime penthouse bewonen. Voor mij was het de eerste keer dat ik in venetie was, voor lianne de tweede keer. Het is echt heel bijzonder. Een bijna oosters paradijsje met de bijzondere bouwstijlen daar. Venetie is begonnen als min of meer een verbanningsplaats voor mensen die niet gewild waren. Zij hebben de hele stad opgebouwd, en veel mensen uit het oosten, Moren vooral, toegelaten en zo hun handel opgebouwd, tot het een flink rijke stad en staat werd.
Het is ongelooflijk raar om te zien hoe je na een halve dag reizen in een stad terecht komt waarbij alles op en rond het water afspeelt: watertaxi’s, watervuilnis’wagens’, verhuisboten, echt alles! Heel vreemd, maar wel heel mooi om te zien. Het was ook erg fijn om de zee weer een keer te zien. Toscane is heel mooi met zijn heuvellandschap en cypressen, maar de zee met z’n zilte lucht kan ook erg prettig zijn (gelukkig was het nog geen hartje zomer, dan is de stank die van het water afkomt namelijk niet te harden!).
We hebben heel weinig gebouwen van binnen bekeken, maar vooral de sfeer opgesnoven van de stad. Je kunt jezelf echt makkelijk verliezen tussen alle steegjes en over alle smalle bruggetjes. Gelukkig hadden we onze Lonely Planet bij ons, en konden we onze weg nog goed vinden. Hij heeft ons ook naar de tot nu toe meest geweldige gelateria gebracht ooit: Alaska! Het ijs was niet het beste wat ik tot nu toe heb gehad, maar de man die erin stond was fantastisch. Keiharde reggae muziek blaasde vanuit het keukentje het minuscule winkeltje in. Tussen het ijsscheppen door nog even doorspoelen naar het volgende nummer, want die is stukken beter dan deze… Dit moet wel een van de meest relaxte mensen zijn die we ooit hebben ontmoet. Zaterdag zijn we ook nog uit eten geweest. Vrijdags moesten we nog even snel eten, en hebben we een redelijk toeristisch restaurantje uitgezocht met het idee: we moeten toch eten, het moet redelijk snel komen, en niet al te duur zijn. Maar dan heb je dus ook meteen 1 van de mindere pizza’s tot nu toe in italie geproefd. En zaterdag? Naar de Indier! Jewel, we hebben al die toeristische restaurantjes met slecht Italiaans voedsel gemeden, en de Indier binnengestapt. Heerlijk die geur! En lang geleden! Het eten was superlekker, maar veeeeeeeeeeels te veel. We zijn niet aan het toetje toegekomen. Het etentje werd nog wel even verstoord door een gestoorde (en waarschijnlijk dronken) Italiaan die flink stennis liep te schoppen. Hij was goed gewelddadig en moest met veel kracht en moeite de winkel uitgegooid worden. Gelukkig zaten wij in een hoekje van het restaurant waar we het allemaal van een afstand moesten aanschouwen en niet van al te dichtbij. Rare jongens, die Romeinen....
Natuurlijk hebben we ook nog een boottochtje genomen, maar dan wel mooi de bootbus, en geen ‘Gondola’, beter bekend als hallo-wil-je-voor-75-euro-per-rit-afgezet-worden-bootje. En dat terwijl je voor 5 euro pp de bootbus neemt en hetzelfde ziet. Een boottocht is wel aan te raden, je hebt ontzettend mooi uitzicht vanaf het water op prachtige gebouwen (waarvan de voordeur dus ook aan het water zit, geheel met parkeerplaats voor bootjes) en bruggen, zoals de ponte rialte.
Uiteindelijk kun je dan uitstappen vlakbij het San Marco plein, met zijn hele bijzondere kerk, ook weer oosters geinspireerd. En nog een geweldige attractie: toeristen die duivenvoer kopen om vervolgens half verpletterd te worden door een horde hongerige duiven. Prachtig! Fenomenaal!
Na ruim twee dagen venetie doorkruist te hebben, hadden we het ook wel zo’n beetje gezien. Onze benen voelden ook flink moe aan van al dat lopen, en begonnen aan het eind van het weekend ook enigszins te protesteren. Tegen de avond weer de trein gepakt, snel een broodje op het station gegeten, en weer met de bus naar huis. Ik vond het echt een hele aparte stad venetie. Echt de moeite waard om een keer te zien, ook al lopen er ontzettend veel toeristen rond.